Contents — find the section you need

Bir stereo kamera, aynı sahneyi sabit bir mesafede (taban çizgisi) yerleştirilmiş iki lensle fotoğraflar, ardından ortaya çıkan sol ve sağ görüntüler arasındaki kaymadan (farklılıktan) üçgenleme yoluyla mesafeyi hesaplar. Tek bir görüntüden mutlak mesafeyi asla belirleyemeyen bir monoküler kamera, iki bakış açısı arasındaki geometrik ilişkiden doğrudan mesafeyi hesaplayabilir; bu da ek varsayımlara (örneğin düz bir yol yüzeyi) dayanmadan mesafe doğruluğunu sağlamayı kolaylaştırır. Otonom araçlarda ön izleme, robot navigasyonu ve endüstriyel 3D ölçümde yaygın olarak kullanılır.

EyeSight stereo kamera tabanlı sürücü destek sistemiyle donatılmış bir Subaru WRX S4EyeSight donanımlı bir araç (Subaru WRX S4)
Sol ve sağ kızılötesi görüntüleyicileri görünen Intel RealSense D435 stereo derinlik kamerasıBir stereo kamera ünitesi: Intel RealSense D435

Resimler: Subaru WRX S4 2.0GT-S EyeSight (DBA-VAG) ön (Tokumeigakarinoaoshima, CC BY-SA 4.0) / Intel Realsense derinlik kamerası D435 (Marc Auledas, CC BY-SA 4.0), Wikimedia Commons. D435 bir EyeSight bileşeni değildir; iki bakış açısına sahip bir kamera ünitesinin fiziksel bir örneğidir.

Prensip: taban çizgisi uzunluğu bir denge oluşturur

Farklılık d (sol ve sağ görüntüler arasında aynı noktanın piksel kayması), odak uzunluğu f ve taban çizgisi (iki lens arasındaki mesafe) B arasındaki ilişki şöyledir:

Z = \frac{f \cdot B}{d}

Burada Z nesneye olan mesafedir. Bu denklemde gösterildiği gibi, mesafe Z farklılıkla ters orantılıdır. d — yakındaki nesnelerin büyük bir eşitsizliği vardır ve uzaktaki nesnelerin eşitsizliği sıfıra doğru küçülür. Daha uzun bir taban çizgisi B, hassasiyeti (belirli bir mesafe değişimine karşılık gelen eşitsizlik değişim miktarı) artırır ve bu da uzun menzilli ölçüm doğruluğunu yukarı doğru iter. Tersine, daha uzun bir taban çizgisi, bir nesne çok yaklaştığında iki lensin görüş alanlarının örtüşmesinin durması anlamına gelir ve bu da minimum ölçülebilir mesafeyi (yakın menzil sınırı) dışarı iter. Bu, stereo kamera tasarımının, taban çizgisi uzunluğuna odaklanan, "uzun menzili önceliklendirme" ve "kısa menzili önceliklendirme" arasında doğal bir denge içerdiği anlamına gelir. Aktif derinlik kamerasının aksine (kızılötesi projektör içermez), pasif, görünür ışık tabanlı bir yaklaşım olduğu için, güçlü güneş ışığı altında dış mekanlarda LiDAR veya aktif derinlik kamerasından daha kararlı çalışır.

Resim: Epipolar geometry (Arne Nordmann, CC BY-SA 3.0 / GFDL), Wikimedia Commons.

Sol/sağ görüntülerden eşitsizliği hesaplamak için birçok algoritma mevcuttur (stereo eşleştirme), ancak yaygın olarak kullanılan klasik bir yöntem, 2005 yılında Alman Havacılık ve Uzay Merkezi'nde (DLR) Heiko Hirschmüller tarafından yayınlanan Yarı Küresel Eşleştirme (SGM)'dir. Temelde 2 boyutlu bir optimizasyon problemini, yaklaşık sekiz yönde 1 boyutlu tarama çizgisi optimizasyonu ile yaklaşık olarak çözer ve yerel bir yönteme yakın bir hesaplama maliyetiyle küresel bir yönteme yakın bir doğruluk elde eder. Birçok bilgisayar görüşü kütüphanesinde uygulanmaktadır. OpenCV dahil olmak üzere, FPGA ve GPU'larda donanım uygulamaları yaygın olarak kullanılmaktadır. Derin öğrenmeye dayalı stereo eşleştirme (örneğin, maliyet toplama için CNN kullanan yöntemler) doğruluk açısından SGM'yi giderek daha fazla geride bırakmaktadır, ancak SGM ailesi algoritmaları, hesaplama gücünün sınırlı olduğu gömülü uygulamalar için aktif olarak kullanılmaya devam etmektedir.